5ο Κεφάλαιο

4ο Κεφαλαιο

'Ευτιχια'

Μπελλα

Αφιερομενο σε τρεις κοπελες την ελινα(ROBELINA),twilightsagaddicted και την daisyalicecullen που στιρηξαν απο την αρχη την ιστορια μου.Σας ευχαριστω πολυ.

Ολα ειχα βρει το κανονηκος τους ρυθμο απο την στιγμη που ηρθαν οι γονεις μου ηΑλις ειχε αλλαξει πολυ απεναντη μου φαινοτα αρκετα υπερπροστατευτικη μαζι μου.Οταν βγαιαναμε εξω και αγοραζαμε υλικα για φαγητο ειχα με συναντησεο τυχαια τον Μεσιεν.Ειχα να τον δω απο τοτε που του ζητουσα εξηγισεις οταν ειχα βει το κινητο του.

Φαινοταν κακονηκος οπως και την πρωτη φορα.Ειχε αυτο το χαμογελο που το επαιζε καποιος αλλα μαζι του ειχε και μια νεα κοπελα.Γιατι την στιγμη που το πετυχαμαι την φηλουσε.Ειχα νιωσει ξανα την ζηλια ν αμε τρωω μεσα μου απο την πρωτη στιγμη που τον ειδα να φηλαει την Ελιζα αλλα τωρα ειχε γινει πιο εντονο μεσα μου με το ζορι πιεσα το ευατο να κρατηθει.Τα αισθηματα μου δεν ειχαν καμια σημασια για αυτον.

Χιλιες φορες να πεθαναν μεσα μου παρα να νιωθω την ζηλια καθε φορα που θα φηλιεται με την καινουργια κοπελα.

Εκεινη την στιγμη που τους ειδα να φιλιουνται η Αλις δεν αντεδρασε καθολου αντιθετος χαμογελασε και μετα με κοιταξε στα ματια.

<<Γεια σου Ρομπερτ>>φωναξε δυνατα εμεινα κοκαλο να κοιταω την κοπελα που αφησε τον Μεσιεν.Βηματισε κοντα μας εσφιξα τα χειλη μου.Ειδα την κοπελα που την επιασε απο την μεσι.

<<Γεια Αλις...>>η ματια τοπυ επεσε επανω μου.Δεν ενιωσα φοβο παρα μονο ζηλια.

<<Γεια Μπελλα>>ειπε ξερα.Η Αλις μου επιασε απο το χερι σαν να μου εδινε δυναμη.

<<Τι κανεις εσυ εδω;>>ρωτησε γεματος περιεργια.Δεν μου εριξε καμια ματια κοιοτυσε την Αλις.

<<Καναμε καποια ψωνια για το δειπνο ηρθαν οι γονεις μας για λιγες ημερες για να μας δουν>>Το χαμογελο της Αλις αρχηζε να ξεθωριαζει σιγα σιγα.

<<Δειπνο εεε.....τι περιεχει το μενου>>γελασε πρωτη φορα τον εβλεπαν να γελαει ανοιξα διαπλατα τα ματια μου και τον κοιτουσα που γελουσε.Η κοπελα χαζευε στο κηνιτο αρα δεν καρφωνομουνα αλλα δεν αντιλθηκα την Αλις να με κοταει με την ακρη του ματιου της.

<<Θες να φας μαζι μας?>>γυρισα το κεφαλι μου αποτομα προς το μερος της.

<<Μην το κανεις>>την παρακαλεσα ψυθηριστα.Δεν μου εδωσε σημασια σαν να μην με ειχε ακοσει.

<<Δεν ξερω..Αλις θα θελουν οι γονεις σου?>>επιτελους με κοιταξε αλλα με ενα βλεμμα μισους.Μα τι ειχα κανει για να με μισει τοσο?Πρωτη φορα ειχα σκεφτει την ερωτηση.Γιατι με μισουσε ηξερα οτι με ηθελε μονο για το κρεβατη αλλα τι αλλο ειχα κανει....

<<Ελα Μεσιεν σε παρακαλω θα ειναι και ο Τζασπερ θελει να γνωρησει τους γονεις μου>>επεμενε κιολας.Να παρει.

<<Αλις αν δεν θελει να->>

<<Ενταξει με επεισες Αλις>>κοιταχτηκαμε στα ματια αυτο με ενα βλεμμα ποθου?και εγω με ενα φρικης....Μονο ενα δειπνο ητανε τιποτα παραπανω....Τιποτα....Δεν θα το αφηνα να με κανει οτι ηθελε..

<<Εεε...εγω δεν ξερω αν θα ειμαι θα βγω με την Μπρεντα>>επρεπε να ξεφυγω απο αυτη την κατασταση.

<>αυτο το βλεμμα του κουταβιο.Αναστεναξα και την κοιταξα. 

<<Αλις σου....->> 

<<Σε παρακαλω>>με επιασε πιο σφιχτα και με κοιταξε βαθια σα ματια. 

<<Ενταξει>>αναφωνησα αγαναχτησμενη. 

Ο Μεσιεν θα ειχε βαλει ενα σχεδιο στο μιαλο του ημουν σιγουρη.Θα επρεπε να κραταω αποστασει κατα την δειαρκια του δειπνου.Τα αιθηματα μου θα ηταν καλα φυλαγμενα μεσα μου καρδια μου χτυπουσε σαν τρελη κατω απο το στηθος μου.... 

Αυτο το δειπνο θα ειχε ανατροπες....Χαιρετησαμε τον Μεσιεν και χωρις να κοιταξω πισω την κοπελα οπου θα φηλουσε εκεινη την στιγμη.Τα δακρυα ειχα κανει την ενφανησι τους στα ματια μου.Η καρδια μου χτυπησε με πονο. 

"Δεν αξηζει"ειπα στο ευατο μου.Φορεσα την μασκα μου με το ψευτηκο χαμογελο και πρωχορησα μπροστα εχοντας στην καρδια μου εναν βαρυ πονο. 

<<Δεν το πιστευω οτι καλεσες τον Μεσιεν στο δειπνο υποτιθεται ειναι μονο οικογενειακο>>φωναξα οταν μπηκα μεσα στο σπιτι.Η Αλις εκλεισε πισω την πορτα αφησε τα ψωνια πανω στο τραπεζη. 

<<Χαλαρωσε Μπελλα δεν ειναι τιποτα ετσι και αλλιως με τον Τζασπερ ειναι φιλοι χρονια>>πρωσορησε προς τον διαδρομο και την ακολουθησα. 

<<Δεν εχει σημασια αυτο και εγω φιλη την Μπρεντα να την καλεσω και αυτην τοτε>>ανοιξε την πορτα απο το δωματιο και καθησα στο κρεβατη.

Ηταν σαν να ειχε πατησει πανω στην πληγη που εχω στην καρδια μου.Ο Μεσιεν στο δειπνο να καθομαι απεναντη του η και διπλα και να νιωθω αυτο τον ποθο... 

<<Αλις->>φωναξα.Δεν θα περνουσε ετσι δεν θα υποχορουσα θα εκανα ολοκληρο πολεμο να μην ερθει εδω με μισουσε τον μισουσα. 

<<Τι ειναι Μπελλα;>>ηρθε απο το δωματιο και σταθηκε στην πορτα αγανακτησμενη.Κοιταξα στο πατωμα. 

<<Δεν θελω να ερθει εδω ο Μεσιεν>>ειπα πεισματηκα. 

<<Κανεις σαν μικρο παιδια Μπελς>>η φωνη της ακουστηκε υσιχη καθησε διπλα μου. 

Γιρυσα και επιασα τα χερια της σφιχτα μεσα στα δικα μου.Την κοιταξα. 

<<Σε περακαλω Αλις καντο για εμενα δεν σου ζηταω πολλα πες του ψεματα οτι το....->> 

<<Οχι οχι ξεχνατω Μπελλα του ειπα ηδη>>κουνησε αρνητικα το κεφαλη της.Εμεινα αφωνη.Προτιμουσε να ερθει ο Μεσιεν στο σπιτι και κανει....Αχχ...οχι οχι..Δεν θα το επετρεπα αυτο. 

<<Αλις σε παρακα->>ο ηχος της πορτας ακουστηκε μεσα απο το σαλονι διακοπτοντας με.Θα ειχαν ερθει ο Καρλαιλ και η Εσμι.Η Αλις σηκωθηκε και σταθηκε στην πορτα.

<<Μην φοβασαι και τοσο τον Μεσιεν ετσι και αλλιως εχει κοριτση δεν θα σε κανει και τιποτα>>ειπε και εφυγε.Ειχα καταπατησει την πληγη μεσα μου.Βουρκοσα.

Το αιμα ειχε στερεψει απο το σωμα μου ειχε μουδιασει.Παλι αυτη η ζαλαδα.Πιαστηκα απο το μαξηλαρι και ξαπλωσα προς τα πισω.Ακουμπησα με το χερι μου το μετωπο ηταν ιδρωμενο.Να παρει χθες ειχα βγει απο το νοσοκομειο. 

Ακουσα κατι βηματα μεσα στο δωματιο δεν ειχα το κουραγιο να ανοιξω να δω ποιος ειναι. 

<<Γλυκια μου>>η φωνη του Καρλαιλ με εκανε να ανοιξω τα ματια μου.Ηρθε και σταθηκε διπλα μου.

<<Μπορω να κατσω>>ειπε ευγενηκα. 

<<Φυσηκα μπαμπα>>ανακαθησα και του εκανα χωρο καθησε διπλα μου και τυλιξε το χερι του γυρω απο το ομο μου.Μειναμε για λιγα λεπτα σιωπηλοι.Την σιωπη την εσπασε ο Καρλαιλ. 

<<Ξερεις ποτε γνωρησα την μητερα σου?>>Αμεσως αυτη η ερωτηση μου θυμησε οταν ημουν δεκα καθομουν στα ποδια και μου ελεγε διαφορες ιστοριες. 

<<Ναι θυμαμαι μου ειχες πει οτι στην αρχη δεν την χονευες ποτε και καταληξατε να ειστε μαζι δηλαδη εδω και δεκα χρονια>>Μου χαιδεψε το ομο. 

<<Ακριβως>>ειπε χαμογελοντας.Δεν καταλαβαινα που ηθελε να καταληξει με αυτη την ημερα της γνωριμιας τους.<<Μπαμπα>> 

<<Θελω απλως να σου πω οτι η αγαπη την εχεις ακριβως διπλα σου αλλα δεν ανοιγεις τα ματια σου να δεις καθαρα>>σηκωθηκε με ενα συνεσταλμενο χαμογελο στα χειλη του. 

<<Τι εννοεις;>>κατσουφιασα μπερδεμενη. 

<<Απλως Μπελλα θελω να σου πω οτι εισαι μια τελεια κορη που δεν αφηνει τα συναισθηματα ελευθερα να αναπνεσουν,τα εχεις βυθησει καπου βαθια μεσα σου αγαπη μου που δεν θα βγουν μονο αν το επειτρεψεις εσυ ιδια>>εβαλε το χερι μου εκει που χτυπουσε η καρδια μου.Αν αφηνα τα αισθηματα μου ελεθευρα θα πληγωνομουν ασχημα θα το μετανιωνα για μια ζωη αν εκανα αυτο το λαθος. 

<<Μπαμπα δεν ειναι αυτο που νομηζεις απλως>>ειχα μπερδευτη πωε ειχε καταλαβει οτι αγαπουσα τον Ρομπερτ. 

<<Το ειδα στα ματια σου Μπελλα>>με φιλησε στο μετοπω τα χειλη του ακουμπησαν απαλα το μετοπω μου.Γιρυσε και εφυγε.

Σταθηκα να κοιταω στο κενο μα πως....Οχι αποκλειεται.Ξαπλωσα πισω και εκλεισα τα ματια μου.Τοσο πολυ φαινοταν."Το ειδα στα ματια σου"τα λογια του Καρλαιλ ειχα φωλιασει μεσα στο μιαλο μου. 

Πως ειναι δυνατον να μου λεει να αφηνω τα αισθηματα μου ελεθευρα απο την στιγμη που ο Μεσιεν με μισουσε αν του ελεγα τι νιωθω.Οχι.Ενα μεγαλο οχι.Τα αισθηματα μου θα εμεναν βαθια σε μια γωνια που κανενας δεν θα καταλαβαινε οτι αγαπουσα τον Μεσιεν. 

Γυρισα απο την αλλη πλευρα και πηρα απο το κομοδινο το σιντι πλειρ.Εβαλα τα ακουστηκε στα αυτια μου.Πατησα play και η μουσικη ξεκηνισε.Οι πρωτες μελωδιες βγηκαν απο την κιθαρα ηταν απαλες γλυκιες νοτες που με νανουριζαν σαν νανουρισμα. 

Το θυμωμουνα αυτο το τραγουδι ηταν το...Unintended απο το συνγκροτημα του Muse.Εκλεισα τα ματια μου για να ακουσω το τραγουδι. 

You could be my unintended 

Choice to live my life extended 

You could be the one I'll always love 

You could be the one who listens 

To my deepest inquisitions 

You could be the one I'll always love 

I'll be there as soon as I can 

But I'm busy mending broken 

Pieces of the life I had before 

First there was the one who challenged 

All my dreams and all my balance 

She could never be as good as you 

You could be my unintended 

Choice to live my life extended 

You should be the one I'll always love 

I'll be there as soon as I can 

But I'm busy mending broken 

Pieces of the life I had before 

I'll be there as soon as I can 

But I'm busy mending broken 

Pieces of the life I had before 

Before you (http://www.youtube.com/watch?v=Hy-aK0FoFUU) 

Tα κλειστα μου ματια γεμισαν δακρυα.Μου θυμησε εκεινον.Η μουσικη επαιζε απαλα κανοντας με να ραγιζει καθε κομματι της καρδια μου.Τα αισθηματα μου ξεθαβονταν μεσα μου.Κρατησα για λιγο την ανασα μου και αφυσα τον αερα να φυγει με κοπο μεσα απο τα χειλη μου. 

Εβγαλα τα ακουστηκα απο το αυτια αποτομα και σηκιωθηκα.Πηρα προς το καθρεφτη το ειδωλο μου ενφανηστικε στο καθρεφτη τα δακρυα ειχαν κυλισει στα μαγουλα μου τα κοιταξα.Πηρα ενα ενα χαρντομαντυλο απο το γραφειο και τα σκουπισα προσεχτηκα.Τα σοκολατι μου ματια ηταν κενα χωρις κανενα συναισθημα μεσα τους.Ειχα αλλαξει πραγματη? 

<<Μπελλα σε ελα ετοιμασουσε το φαγητο>>φωναξε η Αλις ηρθε εξω απο την πορτα φοροντας στην λεπτη μεσι της την μποδια.

<<Τωρα>>γυρισα πλατη στον καθρεφτη και πηγα κοντα στην αδερφη μου.

<<Τι ωρα θα ερθουν;>>ρωτησα με ενα τονο γεματο αγωνια. 

<<Στις 9:00 ολα τα ειναι ετοιμα οπως και εσυ>>με κοιταξε απο την κορυφη ως τα νυχια.

<<Θα σε ετοιμασω εγω η ιδια>>δεν θα εφερνα αντιρηση.Δεν αρνηθικα αντιθετως ηθελα να δω πως θα αντιδρασει ο Μεσιεν.

<<Ενταξει Αλις..αντε παμε εχουμε ενα δειπνο να ετοιμασουμε>>ενα δειπνο που θα ηταν η καταστροφη μου. 

Περπατουσα ως το μαγαζι με τα ποτα ανοιξα την πορτα και μπηκα μεσα...δεν ειχε και τοσο κοσμο το μαγαζι.Προχωρησα στο διαδρομο με τα κρασια.Η Αλις με ειχε αναθεσει να παρω κραση ελεος ..κραση και αν μεθουσε κανεις!!!

Αμαν αυτη η Αλις ηθελε ολα να ειναι στην εντελεια αυτο μου την εδινε στα νευρα επισης μου ειχε βρει και φορεμα για να φορεσω.Αναστεναξα βαρια και κοιταξα τα μπουκαλια με τα κρασια ειχε ολων τον ειδων ασπρο κραση κοκκινο κραση τι να αγοραζα?

<<Γεια σας θα μπορουσα να σας βοηθησω;>>γυρισα να δω.

<<Εεε...ναι θα ηθελα ενα κρασι για δειπνο>>Ενα δεινο που θα ηταν πυρηνη κολαση.

<<Ειναι επισημο δειπνο;>>ρωτησε γεματη περιεργιεα.

<<Η το θελατε για ενα ρομαντηκο δειπνο;>>Τι ηθελε να της δωσω αναφορα.

<<Οχι οχι ειναι επισημο δειπνο>>Κοιταξα τα κρασια.Η γυναικα κοιταξα εξερευτικα τα κρασια και επιασε ενα μπουκαλι στα χερια της.

<<Οριστε ενα ιταλικο κραση ειναι ενα απο τα καλητερα κρασια στο μαγαζι μας λεγαιτε Nebbiolo>>ιταλικη λεξη που σημαινε....λιγη ομιχλη....

<<Σας ευχαρηστω πολυ>>πηρα το κρασι στα χερια μου και κοιτξα την ονομασια του η λεξη σημαινε λιγη ομιχλη.

<<Θα το παρεται>>ρωτησε.

<<Φυσηκα>>προχωρησα προς το ταμειο και εδωσα τα λεφτα.

********************************

Μεσα στο σπιτι γινοταν πολυ φασαρια η Εσμι μαγειρευε καθε τρεις και λιγο απορουσα γιατι γινοταν τοση φασαρια ηταν ενα δειπνο μονο προσπαθουσα μην σκεφτομαι οτι θα ηταν και ο Μεσιεν.Η Αλις ηταν μεσα στνη κουζινα μαζι με την Εσμι.

Ο Καρλαιλ καθοταν στο καναπε μηλοντας συνεχεια στο τηλεφωνο.Αφησα το κρασι επανω στο τρεπεζι και προχωρησα προς τον μπουφε.Ανοιξα το συρταρη για να ψαξω για το λεινο τραπεζομαντηλο.Το πηρα και το ανοικα επανω στο μεγαλο τραπεζη το τραπεζομαντηλο απλωθηκε επανω στο τραπεζη.

<<Αλις τι ωρα ειναι;>>φωναξα.Γυρισα να την δω εβγαλε το κεφαλη της εξω απο την πορτα ηταν γεματη φαγητο.Γελασα εκεινη την στιγμη.

<<Ειναι 7:00....και που ειναι το αστειο επανω μου;>>ρωτησε κουρασμενα.

<<Στο τι εχεις γεμησει μηπως αδερφουλα στο προσωπο>>γελασα ακομα πιο πολυ το γελιο μου δεν συνγκρατιοτανε.

<<Μπλες σταματα>>βγηκε απο την πορτα και ηρθε κοντα μου.

<<Αφου εχεις πλακα>>γελασα....Ειχα καιρο να γελασω το ειχα αναγκη μετα απο ολα αυτα που ειχα περασει τον πονο...ηταν ακομα μεσα μου αυτος ο πονος η προδωσια αλλα μεχρι στιγμης τα ειχα αφησει στην ακρη ηθελα να απολαυσω λιγο την οικογενια μου ολοκληρη που ειχε λειψει.

<<Πφφφ.....δικιο εχεις και εσυ εχεις πλακα>>σταματησα αποτομα το γελιο και την κοιταξα αφωνη.

<<Τι εννοει;?>>την ειπα αγριοκοιτοντας την.

Πηγε τα χειλης της κοντα στο αυτη μου.

<<Σε εχω δει πως κοιτας τον Μεσιεν με μισος δεν εισαι καθολου καλη υποκριτρια θα το καταλαβει καποια μερα>>Παγωσα η ανασα μου κοπηκε στα δυο.

<<Τι..τι ειπες Αλις;>>το βλεμμα μου κοιταξε στον Καρλαιλ που μηλουσε το κινητο του.

<<Μπελλα δεν με ξεγελας σου αρεσει ο Μεσιεν>>εκανα πισω μερηκα βηματα.

<<Οχι οχι κανεις ενα μεγαλο λαθος Αλις αυτος να μου αρεσει αν ειναι δυνατον ξερεις πως φερεται στα κοριτσια της εχει μονο->>Ενα χτυπημα στην πορτα με διεκοψε απο την υστερια μου.Κοιταξα την Αλις που πηγε να ανοιξει.Τα ματια μου ηταν στυλωμενα στη πορτα.Ηταν ο Τζασπερ.Αφησα την ανασα μου να βγει απο τα χειλη μου.

<<Γεια σου αγαπη μου>>την φιλησε απαλα στα χειλη.Ο Καρλαιλ εκλεισε το κηνιτο του αμεσως.Σηκωθηκε απο την θεση του και με ενα χαμογελο στα χειλη του χαιρετησε τον Τζασπερ.Η Εσμι βγηκε απο την κουζινα με την μποδια τυλγμενη γυρω της.

<<Γεια σας κυρια Εσμι>>πλησιασε την Εσμι.Τον ειχαν συμπαθησει απο την πρωτη στιγμη.

<<Σκετο Εσμι>>γελασε.

<<Ενταξει...Εσμι>>τα ματια του επεσαν επανω μου.

<<Γεια Μπελς τι κανεις;>>ανασηκωσα αδιαφορα τους ομους μου.

<<Μια χαρα...Αλις εγω παω να ετοιμαστω με συνχωρειται>>περπατησα προς το διαδρομο.

<<Ο Ρομπερτ ποτε θα ερθει>>ακουσα την φωνη της Εσμι πισω απο την πλατη μου.

<<Σε λιγη ωρα ειχε να κανονησει κατι δουλειες>>ανοιξα την πορτα και την εκλεισα αθορυβα πισω μου.Σε λιγη ωρα αρχιζει η παρασταση Μπελλα.Κρατα κρυφα τα αισθηματα σου στην βαθια γωνια.......Οπου τα εχεις.

Το κουδουνι χτυπησε αμεσως η καρδια μου αρχιζε να χτυπαει δυνατα μεσα στο στηθος μου.Ηρεμα Μπελλα.Ηρεμα.

<<Γειας σας>>η βελουδινη φωνη του ακουστηκε στο σαλονι.Τα ποδια μου αρχηζαν τα λυγιζουν επανω στα τακουνια μου.

Κοιταξα στο καθερφτη τα μαγουλα ειχαν φλογηστει κανοντας τα σοκολατι μου ματια να τονιζονται.Τα ματια μου ηταν βαμενα εντονα με μαυρο μολυβη η Αλις ηθελε να με κανει γυναικα και οχι κορητσακη και το ειχε καταφερει.

Τα μαλλια μακρια με μπουκλες που εφταν κατω απο στο στηθος μου.Δεν ειχα καμια σχεση με αυτη που κοιτουσα τωρα το φορεμα οπου φορουσα ηταν πανω απο το γονατο μαυρο σταρπλες φορεμα με ενα ομιομορφο φτιαγμενο φιογκο οπου τονιζε την μεσι μου

τα ποδια μου ετρεμαν καθε φορα που ακουγα βηματα να πηγενοερχοντα πανω κατω η φωνη του ακουγοτανε κεφατη χωρις κανενα ιχνος ανυπομονισιας.

Ξαφνηκα ενα χτυπημα στην πορτα με εκανε να λυποθημισω.

<<Μπελλα εισαι ετοιμη ειμαστε ολοι εδω>>ακουστηκε η φωνη της πισω απο την κλειστη πορτα."Δεν ειμαι σιγουρη"ψυθηρισα στο ευατο μου.Να ενφανηστω μπροστα σε ολους με αυτο το μινι φορεμα και ειδηκα μπροστα στο Μεσιε.

<<Μπελλα εισαι ενταξει;>>ρωτησε ανυσηχα.

<<Ναι τωρα ερχομαι>>η φωνη μου εσπασε στο τελος κρατηθικα απο το γκαγκελο του κρεβατιου εβαλα το χερι μου στην καρδια φτεροκοπουσε μεσα μου.Δεν θα επιζησω σημερα.

Περπατησα με κοπο στην πορτα.Εβαλα το χερι μου στο πομολο και ανοιξα την πορτα.Κοιταξα στον τοιχο και επειτα στο σαλονι τον ειδα που ειχε γυρησμενη την πλατη του φορουσε ενα πουκαμισο ασπρο και ενα μαυρο καλο παντελονι και καλα παππουτσια.

Εκανα μερηκα βηματα στο διαδρομο ο θορυβος απο τις γοβες αντηχισε στον διαδρομο ολοι γυρισαν και με κοιταξαν.Ηρεμα Μπελλα.Ο Μεσιεν γυρισε εκεινη την στιγμη το βλεμμα του...επεσε επανω στο σωμα μου απο την κορυφει ως τα νυχια.Θεουυ..μου το ηξερα οτι θα γινει.Εφτασα στο σαλονι ολοι στα χερια τους κρατουσαν απο ενα ποτηρι με κοκκινο κραση.

<<Γεια σας>>χαμογελασα.Τον ενιωθα να με κοιταει.Το αιμα ανεβηκε στα μαγουλα μου καθε τρεις και λιγο.

<<Μπελλα εισαι απιστευτη>>ειπε η Αλις απο πισω μου.

<<Σε ευχαρηστω>>την ειπα σιγανα.Η ατμοσφαιρα ηταν αρκετα φορτησμενι αναμεσα στον Ρομπερτ και εμενα.Τι ακολουθουσε στη συνεχεια.

<<Ρομπερτ σπουδαζεις μαζι με την Μπελλα;>>ρωτησε χαρουμενος ο Καρλαιλ.Το βλεμμα του στυλοθηκε επανω μου.

<<Ναι ειμαι στο δετευρο ετος η Μπελλα ειναι καινουργια στο Μπερμηχαν>>γελασε.

<<Πολυ χαιρομαι με αυτο που ακουω,Μπελλα κανεις παρεα του μαζι;>>πολλες ερωτησεις επεφταν σημερα.Ξεροκαταπια.

<<Οχι κανω παρεα με την Μπρεντα οπου σπουδαζουμε μαζι επισης και με τον καλητερο μου φιλο τον Γουιλιαμ>>κοιταξα με ενα χαμογελο στα χειλη τον Μεσιεν εσφιξε τα χειλη του ακουγοντας το ονομα του Γουιλ.

<<Ο Γουιλιαμ Μπλακ...το πρωην αγορι σου>>αναφωνησε η Αλις.Να παρει ηταν αναγκη να το πει αυτο μα τι στο καλο ειχε γινει επητιδες γινοταν ολο αυτο.Στημεμο ειναι.

Υπεικρατησε σιωπη γυρω απο ολους μας.Κοιταξα με την ακρη του ματιου μου τον Μεσιεν οπου ηπιε μονορουφι το κρασι του.

<<Καθομαστε για να φαμε>>εσπασα την σιωπη πρωτη.Ολοι κηνιθικαν στο τραπεζη απο πισω μου ηταν ο Μεσιεν.Σε μια στιγμη κολλησε το σωμα του πισω μου η ανασα του επεφτε στο λαιμο μου το χερι του επιασε την μεσι μου.Ολα αυτα γινοντουσαν πισω απο την πλατη τον γονιον μου.

<<Αφησε με>>του ψηθυρισα ισια ισια για να με ακουσει.Απομακρυθηνα αμεσως και πηγα απο την αλλη πλευρα του τραπεζιου.Τον ειδα που καθησε απεναντη μου.Το κοκκινησμα ανεβηκε στα μαγουλα μου.

Ολα γυριζαν.Πιαστηκα απο την καρεκλα."Ηρεμισε Μπελλα"Πηρα μια ανασα.

<<Μπελλα....τι επαθες;>>ρωτησε ο Καρλαιλ.Ανοιξα τα ματια μου ηταν διπλα μου.Σηκωσα το χερι μου για να τον σταματησω.

<<Τιποτα μπαμπα ειμαι ενταξει χθες βγηκα απο το νοσοκομειο φυσηκο ειναι να ειμαι ακομα ετσι>>Καθησα στην καρεκλα και εβαλα τα χερια μου επανω στο τραπεζη.

<<Εχεις χλομιασει παρα το κοκκινησμα στα μαγουλα σου>>ξαφνιαστηκα που ακουσα την βελουδινη φωνη του.

<<Πως και ετσι ενδιαφερεσαι Ρομπερτ;>>ρωτησα με μια μοχθηρη απεχθεια.Πλησιασε το προσωπο πιο κοντα.

<<Ειναι κακο;>>μου χαμογελασε.Ξεφυσηξα θυμωμενα.

<<Οχι...καθολου αντιθετος με κανεις χειροτερα>>Πηγα να συνιχησω αλλα η Εσμι εφερε το φαγητο.Το αφησε στην μεσι του τραπεζιου.

<<Ελπηζω να σας αρεσει το φαγητο;>>ρωτησε ανυπομονα.Ολοι σερβηραν στον καθενα.Η Αλις μου εβαλε στο πιατο μου μερηκα μακαρονια και απο πανω την κρεμα.

<<Αλις δεν πειναω>>ακουγομουν πολυ νευριασμενη και ταυτοχρονα θλημμενη.

<<Θα φας μην κανεις σαν μικρο παιδι>>

<<Πολυ καλα>>πηρα μια μπουκια και αρχιζα να τρωω.Ο Ρομπερτ ετρωγε με ορεξη.

<<Μπαμπα θελω να σου πω ενα σημαντικο νεο>>ειπε η Αλις.Εστρεψα το βλεμμα μου επανω στον Τζασπερ.

<<Τι νεο;>>το προσωπο του Καρλαιλ ζαρωσε.Επιασε το χερι του Τζασπερ και τον κοιταξε με αγαπη στα ματια.

<<Το σκεφτηκαμε αρκετα και να...αποφασησαμε να αρραβωνιαστουμε>>πνηγικα οταν ακουσα απο το στομα της Αλις την λεξη αρραβωνας.

<<Τι ειπες;>>χαρα με πλημμηρισε.

<<Αυτο που ειπα αρραβωνιαζομαι>>ολοι εμειναν σιωπηλη.Χαρηκα τοσο πολυ για την Αλις.Επιτελους ενα καλο νεο.

<<Χαιρομαι που το ακουω αυτο αφου αγαπιεστε αρραβωνιαστητε>>ολοι καρφωσαν τα βλεμμα τα τους επανω μου.

<<Σε ευχαρηστω>>

Κοιταξα τους γονεις μου και μετα τον Ρομπερτ παρατηρουσε τον Τζασπερ και την Αλις με μισος.Σηκωθηκε απο την θεση.

<<Με συνχωρεται>>πηγαινε προς το διαδρομο.Πισω του εκλεισε την πορτα.

<<Τι ητα αυτο τωρα μηπως->>

<<Τιποτα>>με διακοψε η Αλις.Οι γονεις μου εμεινα αμηλοιτη.Ο Καραιλ ξεροβηξε.

<<Ας συνεχησουμε Αλις ποτε->>Πως ηταν δυνατον ο Μεσιεν να αντιδρασε ετσι...μολις ακουσε οτι ο Τζασπερ και η Αλις θα κανουν αρραβωνα.Κανεις δεν εδωσε σημασια στο Ρομπερτ οπου εφυγε ουτε ο Τζασπερ αραγε ηξεραν τον λογο.Γιατι; 

Χωρις να σκεφτομαι τιποτα σηκωθηκα απο την θεση μου.

<<Μπελλα καλητερα να μην τον ενοχλησεις>>ο φωνης της με σταματησε.

<<Μπορει να το μισο αλλα ειμαι και πονοψυχη>>ανοιξα την κλειστη πορτα και την εκλεισα πισω μου.Το βλεμμα μου προσπερασε καθε γωνια του διαδρομου αλλα δεν ηταν εκει.Βηματισα στο δωματιο μου τον ειδα που καθοταν στο κρεβατη μου.

<<Φυγε>>ακουστηκε αγριεμενος.

Δεν εκανα τιποτα σταυρωσα τα χερια μου στο στηθος μου.

<<Τι στο καλο επαθες;>>του φωναξα νευρισμενα.Γιατι φεροταν ετσι απο την στιγμη που ακουσε το νεο.Χωρις να πει λεξη σηκωθηκε και με πλησιασε με αρπαξε απο το χερι και το εσφιξε δυνατα γυρω απο το καρπο μου.

<<Με πονας>>δεν με ακουσε που το ειπα με τυλιξε το χερι του γυρω απο την μεσι μου.Μα τι εκανε;

Τρομαξα οταν το ειδα οτι με τραβουμε προς το κρεβατη.Τι ειχε σκοπο να κανει.Δεν υπολογιζε τους γονεις μου τον Τζασπερ την Αλις.Ο καρπος μου με πονουσε μεσα στο σφιχτο του κρατημα.Ενα δακρυ κυλισε στο μαγουλο μου.

<<Με πονας,ασε με>>πηγα να φωναξω αλλα τα χειλη του εκλεισαν τα δικα μου.

Προσπαθησα να τον απαμακρυνω αλλα δεν με αφηνε με τιποτα με εριξε στο κρεβατη και ανεβηκε απο πανω μου.Τα χειλη του κατεβηκαν προς τον λαιμο μου κρατησε τα χερια μου σφιχτα κολλημενα στο κρεβατη.

<<Μπελλα>>τον ακουσα να λεει.

Σηκωσε το κεφαλη του και με φηλισε απαλα στα χειλη.Δεν διστασα καθολου τον τραβηξα κοντα μου τον φηλισα ακομα πιο πολυ το φιλι μας βαθυνε τα χειλη μου ανοιξαν και η γλωσσα του ακουμπησε την δικια μου.Δακρυσα εκεινη την στιγμη τον ηθελα οσο τιποτα αλλο.

Ξεκουμποσε το πουκαμισο του και υστερα το χερι του διετρεξε το φορεμα μου ακουμπησε το ποδι μου ανεβασε το φορεμα μου ως την κοιλια μου.

Οτι και αν εκανα τωρα θα το μετανιωνα ασχημα θα το θεωρουσα λαθος θα προτιμουσα να πεθανω παρα να φιλησει τα χειλη μου.Αυτην την στιγμη ομως ημουν μαζι του να νιωθω το κορμι μου ενα με το δικο του.

Προταιρεοτητα ειχα σωματικα δεν αντεχα αλλο ηθελα να τον νιωσω μεσα μου.Τα χειλη του κατεβεναν προς το στηθος μου κατεβασε το φορεμα.Εβαλε το χερι του στο προσωπο μου και με φιλησε απαλα στα χειλη.Αυθορμητα ακουμπησα το γυμνο του στηθος ηταν απαλο.

Τον ακουσα που αναστεναξε πηρε τα χερια μου και εβαλε πισω σφογκοντας τα με πονουσε αλλα δεν εδινα σημασια.Κατεβηκε προς το στηθος μου και ενιωσα τα χειλη του.Το σωμα μου εκαιγε και ολοκληρο δεν μπορουσα αλλο.Αναστεναξα βαρια.

<<Ρομπερτ>>ψυθηρισα το ονομα του.Σηκωσε το κεφαλη του και με κοιταξε βαθια στα ματια.

<<Πες μου τι θελεις Μπελλα>>Παγωσα εκεινη την στιγμη.Τον ηθελα.Πηρα μια ανασα και τον κοιταξα.Τα δακρυα ειχαν στεγνωσει στα μαγουλα μου.

<<Δεν ξερω αν ειναι σωστο να γινει αυτ->>εβαλε το χερι του στα χειλη μου σταματωντας με.Με φιλησε στο μετοπω.Παγωσα εκεινη την στιγμη.

<<Δεν περαζη>>σηκωθηκε απο κοντα μου και κουμποσε το πουκαμισο του.Τι ειχε γινει τωρα;Ο Μεσιεν να μου λεει δεν πειραζη.

<<Δεν καταλαβα εσυ δεν ηθελες->>

 <<Υπαρχουν και αλλες μερες Μπελλα που θα γινει αυτο τωρα ειναι γονεις σου μεσα>>ενιωσα αβολα εκεινη την στιγμη ανεβασα το φορεμα και σηκωθηκα.

<<Δεν νομηζω να υπαξει αλλη φορα>>

Χωρις να πω τιποτα εφυγα απο το δωματιο μετανιωμενη που ειχε συνβει αυτο.Η ραγισμενη μου καρδια χτυπουσε με κοπο οταν εφυγα απο εκει.

4ο Κεφάλαιο

4ο Κεφαλαιο

'Πονος η Ψεμα'

Ρομπερτ Μεσιεν

Την εβλεπα που με κοιτουσε με τα σοκολατι της ματια.Δεν θα την αφηνα να περασει ετσι η Μπελλα Σουαν θα γινοταν δικια μου η με τον καλο τροπο με τον αγριο.Καμια δεν με ειχε αφησε στα κρυα του λουτρου.Κοιταξα την φωτογραφια.Την εβαλα στην τσεπη του μπουφαν μου και σηκωθηκα απο την θεση οπου καθομουνα. 

Την εβλεπα που ειχε ξαφνιαστη μια σπιθα θυμου τη εκανε να αντιδραση ετσι βλεποντας με να πηγαινω κοντα της.Σταθηκα απενατηντης και της χαμογελασα.Διεκριμα το κοκκινησμα στα μαγουλα της. 

Δεν εμιαζε με την Αλις αντιθετος αυτη που εχω μπροστα μου ειναι μια πεισματαρα κοπελα που δεν δεχεται οτι της αρεσω?Δεν ημουν σιγουρος για αυτο αλλα οταν την ειχα φιλισει στο διαδρομο ειχε ανταποκριθει.Οχι μονο ειχε ανταποκριθη αλλα μπορουσα να την κακω και δικη εκεινη την στιγμη.Ειχε χαρη που ειμασταν τοτε στο διαδρομο του σχολειου. 

<<Θες κατι?>>η φωνη της ακουστηκε με μια δοση μισους.Κρατησα την ψυχραιμια μου 

<<Ναι>>την απαντησα ξερα.Μια φλογα στα ματια της με απεσπασε την προσοχη η Μπελλα δεν ηταν σαν τις αλλες καμια σχεση.Ηταν πεισματαρα.Το ξερω αυτο απο την Αλις.Ξανηκα φανταστηκα εμενα με την Μπελλα σε ενα κρεβατη ιδρωμενους και αδυναμους.Η καρδια της να χτυπαει σαν τρελη και να προσπαθει να παρει ανασα.Αδυναμη.Μεσα στα χερια μου θα το ευχαριστιομουνα αν το εβλεπα αυτο αν το βιωνα θα την εκανα δικη μου και μετα τελος.Αυτο ηθελα περισσοτερο απο ποτε και σκοπευα να το αποκτησω. 

<<Δυστηχως αυτο που φανταζεσαι θα ειναι μονο στα ονειρα σου>>ειπε ξαφνηκα ηρεμα 

Ηταν σαν ηταν μεσα στο μιαλο μου.Εσκυψα και πλησιασα τα χειλη μου προς τα δικα της. 

Απειχαν μερηκα εκατοστα απο τα δικα μου.<<Αυτο θα το δουμε>>της ειπα.Εμεινε με κομενη την ανασα.Το κοκκινησμα στα μαγουλα της ειχε φυγει.Με κοιτουσε με μισος. 

Γυρισα την πλατη μου και εφυγα.Αυτο ηθελα να αποκτησω εκεινη.Οτι ηθελα το επερνα.Χαμογελασα και βγηκα εξω απο το καφε. 

(Ηταν ενα μερος απο του Ρομπερτ για το πως σκεφτεται την Μπελλα) 

Μπελλα Σουαν 

Δεν μπορουσα να συνειδητοποισω οτι μου μηλισε ετσι με αυτυ αοτν προκλτηκο τροπο.Ενιωσα σαν ενα ηφαιστειο που κοντενε να ηκραγει.Ειναι ο Μεσιεν εοτι ηθελε το επερνε αλλα οχι εμενα μπορειν αδερφη μου να πηγε μαζι του αλλα εγω ουτε και αν ηταν ο τελευτεος ανθρωπος στην γη. 

Ηταν ανοριμος απορω τι του εβρισκαν τα κοριτσια.Φυσηκα ηταν ωραιος της σχολης.Αυτα που ειπε πριν ακομα αντιχουν στο μιαλο μου."Αυτο θα το δουμε"ειπε και εφυγε ετσι απλα.Κοντεψα εκεινη την στιγμη να τον χαστουκισω αλλα αν εκανε κατι.Οπως πριν δυο μερες που πλακωθηκε με τον Γουιλιαμ.Στο διαδρομο οπου ειχα ανταποκριθει στο φιλι του. 

<<Οριστε η σοκολατα σας>>ακουσα ξανηκα την φωνη της σερβιτορας.Ξυπνησα απο τις σκεψεις μου και την χαμογελασα.Την αφησε επανω στο τραπεζι και εφυγε.Πηρα την κουπα στα χερια μου και ηπια μια γουλια.Ηταν κρυα.Αυτο με βοηθησε να δροσιστο μεσα σε τοση ζεστη οπου την προκαλεσε ο Μεσιεν.Αφησα την κουπα και κοιταξα στο απεναντη τραπεζη οπυ ηταν ο Μεσιεν.Ειδα το κινητο του επανω στο τραπεζη η ηταν η φαντασια μου? 

Και ομως δεν ηταν.Σηκωθηκα απο την θεση μου και πηγα στο τραπεζη.Κοταξε με την ακρη του ματιου μου μηπως θα ερχοτανε και το εψαχνε.Το πηρα γρηγορα καικοιταξα την οθονη δεν ειχε καμια κληση η ενα μυνημα.Χαμογελασα θρειυτηκα.Εβαλα την τσεπη του τσιν μου. 

Με γρηγορα βηματα πηγα ξανα πισω.Αυτο θα με βοηθουσε να μαθω αν μηλαει με την Αλις η οχι.Αν κοροιδευει τον Τζασπερ.Πηρα την σοκολατα και ηπια γρηγορα επρεπε να φυγω προτου ερθει και το ψαχνει.Σηκωσα το χερι μου για να πληρωσω. 

<<Τελειωσατε?>>ρωτησε ευγενικα η σερβιτορα. 

<<Ναι>>εβγαλα απο την τσαντα μου μερηκα λεφτα και της τα εδωσα.Χωρις πει τιποτα εφυγε.Πηρα την τσαντα και βηματισα προς την πορτα την ανοιξα και βγηκα εξω.Κοιταξα δεξια μηπως θα ερχοτανε αλλα τιποτα.Μετα αρηστερα τον..ειδα να τρεχει προς το καφε.Να παρει.Εστριψα χωρης να τον κοιταξω.Περασα το δρομο.Αχχχ..θεου μου τι εκανα..πηρα το κινητο του και αν με ανακαλυπτε.Ενα ριγος με διαπερασε.Προσπαθησα να κρατησω την ψυχραμια μου.Ενιωσα μια δονηση στην τσεπη μου.Το εβγαλα κοιταξα την οθονη.Ειχε ενα μυνημα απο την Ελιζα Μορ? 

Ειμαστε μαθητριες μαζι στην ιδια ταξη.Μην το ανοιξεις.Μη το ανοιξεις.Πατησα το κουμπι ενφανησης.Το μηνυμα ελεγε. 

"Γιατι θες να χωρησουμε,δεν το καταλαβαινω μετα απο τρεις μηνες σχεσης μου πετας αυτο στα ξαφνηκα.Απαντα μου σε παρακαλω"ελεγε το μυνημα 

Σταματησα αποτομα το περπατημα.Το ξαναδιαβασα ξανα και ξανα.Ο Μεσιεν ηθελε να χωρησει την Ελιζα,ενιωσα την καρδια μου να φτερουγιζει μεσα μου επιτελους.Ενα χαμογελο σχηματιστηκε στα χειλη μου.Απο πριν που ημουν θυμωμενη και προδομενη τωρα ενιωθα κεφατη.Ανοιγοκλεισα τα ματια μου και τον κοιταξα ξανα.Πατησα το κουμπι για να φυγει το μυνημα και πατησα το αλλο κουμπι για μενου.Πηγα στα μυνηματα.Σταλμενα. 

Ειδα το μυνημα που εστειλε ο Μεσιεν στην Ελιζα."Ελιζα θελω να χωροησουμε συνγνωμη που το αφησα να τραβηξε καιρο αλλα δεν μπορω μην μου στειλης μυνημα ουτε να ρωτησεις τον λογο.Πολυ απλα μην με ενοχλησεις"<<Ο αξειστος>>ειπα οσο διαβαζα το μυνημα.Μετα κατεβηκα προς τα κατω ειχε στειλει μυνημα και στην Αλις.Εμεινα να κοιταω το ονομα της.Αφριζα μεσα μου. 

Αρχισα να το διαβασω."Θελω να μηλισουμε,Αλις θα ερθω το βραδυ απο το σπιτι σου ελπιζω να κοιματε η Μπελλα γιατι δεν εχω ορεξει να την δω"εγραφε.Το στομα μου ανοιξε αποτομα.Ωστε δεν ηθελε να με δει εστειλε μυνημα στης Αλις μολις χωρησε την Ελιζα.Η ωρα οπου εστειλε το μυνημα στην Αλις ηταν κατα τις 11:20 εβω στην Ελιζα στις 10:00.Δαγκωσα τα χειλη μου απο τον θυμο.Ενιωσα μια μοχθηρη απεχθεια. 

Χωρησε την Ελιζα για την Αλις?Μα η Αλις μολιε που τα ξανα βρηκε με τον Τζασπερ.Περπατησα σαν νεκρη κοντα σε ενα πακγακη.Τα ματια μου ειχαν βουρκοσει.Δηλαδη ο Μεσιεν μαζι με την Αλις?Κοιταξα ξανα το μυνημα.Ελεγε ξανα ξανα οτι θελει να μηλισουνε. 

Αφησα την τσαντα μου διπλα και εβαλα το κινητο του μεσα.Αυτο με εκανε να νιωθω μονο πονο.Εβαλα τα χερια μου στο προσωπο μου καλυβοντας το.Η αναπνοη μου λιγοστευε μεσα στα πνευμονια μου.Αγκομαχωντας να παρω ανασα προσπαθησα να συνγκρατησω τα δακρυα μου. 

Μια λυση υπειρχε να αντημετοπησω το ψεμα η τον πονο.Ενα απο τα δυο η να συνεχησω να προσποιουμε οτι η Αλις δεν λεει ψεματα.Να συνεχησω οτι ολα αυτα που εμαθα να τα θαψω οσο ποιο βαθια μπορω.Τελος να παψω να νιωθω αυτο τον πονο.Θα αντιμετωπισω την προκλησει οπου μου εχει βαλει η μοιρα.Σηκωθηκα αποφασησμενη απο το παγκακι.Σκουπισα τα δακρυα απο τα μαγουλα μου. 

Αυτο θα κανω θα προσπιουμε μεχρη να μαθω την αληθεια.Αν η Αλις εχει σχεση κρυφη με τον Μεσιεν?Τελος...να μαθω τι κρυβει μεσα της απο το παρλθον της. 

Βηματισα προς το δρομο.Κοιταξα ευθεια.Τον ειδα που στεκοτανε ακουμπησμενος στο απαζη του κοιτοντας με.Ανοιξα τη τσαντα μου και εβγαλα απο μεσα το κηνητο του.Το σηκωσα και του χαμογελασα.Η εκφραση του αλλαξε αποτομα και εγινε σχεδον αγριεμενη.Διεσχησα το δρομο πλησιαζοντας τον.Τον ειδα μου εσφιγκε τα χερια του σε μπουνιες. 

Εφτασα κοντα του.Ειμασταν σωμα με σωμα. 

<<Γεια σου Μεσιεν...μηπως ψαχνεις αυτο?>>του εδειξα το κινητο του που κρατουσα στο δεξη μου χερι.Για πρωτη φορα τον εβλεπα να ειναι αδυναμος μπροστα μου. 

Τωρα θα σου αποδειξω Μεσιεν με ποια τα εχεις βαλει.Του χαμογελασα. 

Ηξερα οτι ειχα μπλεξει ασχημα μαζι του αλλα στα χερια μου κρατουσα το κινητο του.Θα εκανε αγωνα για να το παρει πισω αλλα ομως θα αντιμετοπηζε εμενα. 

Η ενταση μας ειχε γινει ψυχρη αναμεσας μας.Δεν μηλουσε καθολου παραμονο με κοιτουσε με αυτο το βλεμμα που με εκανε να χαμογελαω μεχρη τα αυτια. 

<<Μπελλα δωσε το κινητο πισω τωρα>>ειπε μεσα απο τα δοντια του.Κουνησα αρνητικα το κεφαλη μου.<<Οχι>>το χαμογελασα.Εσφιξε τα χερια του ακομα πιο πολυ.Γιατι δεν εκανε κατι να μου το παρει.Στο μιαλο μου ηρθε μια ιδεα. 

<<Μπελλα φερτο>>φωναξε μια οχταδα πιο πολυ δυνατα γυρισα να δω αν τον ακουσε κανεις.Μερηκοι περηστατικοι σταματησαν και μας κοιταξαν και υστερα εφυγαν.<<Σου ειπα οχι θα σου το δωσω μονο αν μου απαντησεις σε μια ερωτηση>>Του ειπα με αποφασιστηκοτητα στη φωνη μου. 

<<Πες μου>>η φωνη του ακουστηκε με μεσος οπως και το βλεμμα του. 

.Ξεροκαταπια.Ο κομπος σταθηκε στο λαιμο μου.Δεν ειχα φωνη. 

Δαγκωσα τα χειλη μου.Διστασα στην αρχη αλλά επρεπε να μαθω την αληθεια. 

<<Ειναι αληθεια οτι.....>>σταματησα αποτομα δειλιαζα,φοβομουνα κατι αλλα τι?Την αληθεια αν ειχαν στα αληθεια σχεση αν μου ελεγε το ναι πως θα αντιδρουσα απεναντη του.Ηρεμησε Μπελλα η τωρα η ποτε φωναξε μια φωνη μεσα δινοντας με θαρρος.Τον κοιταξα στα ματια. 

<<Ειναι αληθεια οτι η ΕΣΥ και η ΑΛΙΣ εχεται κρυφη σχεση?>>ενιωθα την αγωνια να κορυφονεται μεσα μου ηθελα να εκραγω.Γιατι ομως φοβομουνα το πως θα αντιμετοπηζα την Αλις ο Τζασπερ?Η Αλις δεν αξηζε τον Τζασπερ απο την στιγμη που θα κορειυδε τον Τζασπερ. 

<<Θα μου πεις>>δεν μου απαντουσε ειχε κοκαλωσει σαν κολονα απεναντη μου.Δεν αντεχα την αναμονη.Γιατι δεν μου ελεγε τιποτα?Εστω η ναι η οχι. 

Ο πονος στην καρδια μου με βασανιζε δεν θα αντεχα ημουν ετοιμη να εκραγω απο στιγμη σε στιγμη.<<Απαντησε μου>>τα δακρυα κυλισαν αμεσως εκεινη την στιγμη που επεμενα.Δεν με ενιαζε αν ειχε καταλαβει οτι τον....αγαπουσα.Οτι ειχα γινει εγω η αδυναμξη μπροστα του αντι για αυτον.Τα αισθηματα μου ανεβηκαν στη επηφανεια μετα απο εκεινη την νυχτα που ειχα παρει την αποφαση να τον ξεχασω με καθε κοστος τωρα ειχαν βγει. 

<<Μπελλα εγω->> 

<<Πες το μου>>του φωναξα με δακρυα στα ματια.Γιατι δεν μου ελεγε τιποτα.Ημουν αδυναμη το σωμα μου ειχε χασει καθε ενεργια του. 

<<Πεσ το μου>>επεμενα.Με κοιτουσε στα ματια με πονο....ηξερα τι σημαινε αυτο.Οτι ειναι η σκληρη αληθεια απεναντη μου. 

<<Μπελλα η Αλις και εγω->> 

Και τοτε εχασα καθε αισθηση μου.Ολα σκοτεινιασαν.Ισως ειχα πεθανει αυτο θα ηταν το καλητερο απο τον πονο και την προδοσια της αδερφη μου.Μια αναμνηση ηρθε στο μιαλο μου την τελευται ημερα πριν φυγω απο την Ελλαδα.Την ημερα εκεινη που η Αλις και εγω ειμασταν οπως πριν και κοιτουσε το ηλιοβασειλεμα.Μακαρι αυτη η ημερα να μην τελειωνε ποτε. 

Το σκοταδι με τυλιξε σαν πεπλο το μονο που κρατησα στην μνημη μου ηταν τι γεματο πονο βλεμμα του Ρομπερτ. 

                                             ~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Ειχα πεθανει?Ενιωθα το σωμα μου να ειναι χαλαρω σαν να μου ειχαν βγαλει ολα τα βαρη μεσα που μακαρι να μου ειχαν βγαλει τον πονο που νιωθω την προδοσια......Ακουγα το χαμηλο χτυπος της καρδιας μου να χτυπαει κανονικα αλλα με ενα περιεργο ρυθμο..ακουγα και κατι που εσταζε....ενιωθα το ενα μου χερι να ειναι δεμενο με κατι...Ανοιξα τα ματια μου και τοτε επεστρεψα στην πραγματηκοητα....Η πρωτη ματια επεσε σε ενα ταβανι με ασπρο χρωμα επειτα ακουγα παλι αυτο τον ηχο σαν κατι να εσταζε....?Γιρισα να δω αλλα το κεφαλη μου το ενιωθα βαρυ...Ηταν ο ορος οπου ηταν συνδεμενος με το χερι μου.Που βρισκομουνα ποιος με ειχε φερει εδω?Επειτα κοιταξα το χωρο...ηταν κατι σε ιδιοτικο νοσοκομειο?Ειχε ενα τοιχο στις αποχρωσεις του καφε ανοιχτου..και ενα μικρο σαλονι στην ακρη.Ο ηχος απο τον ορο μοιυ εσπαγε τα νευρα μεσα σε τοση υσηχια...Το τελευταιο που θυμωμουνα ηταν οτι ειχα δει το Μεσιεν.... 

Ειχα βγει εκτος ευατο σαν να μην υπειρχα εγω ποια.....Αναστεναξα βαρια.Ειχα τοσο αδικο η δικιο να του φερθω με αυτο τον τροπο.Ημουν πολυ αποτομη αλλα ειχα δικιο ενιωθα προδομενη με την ιδια μου την αδερφη ολα τα αισθηματα μου ειχαν αλλαξει για αυτην.Δεν ξερω για πιο λογο αλλα δεν την ενιωθα πια κοντα μου.Κρατουσα αποσταση και θα εξακολουθω να κραταω... 

Μακαρι να κοιμομουνα ακομα μακαρι να μην αισθανομαι αυτο τον πονο που ειχε χωθει στην καρδια μου σαν μαχαιρη και με βασανιζαν αν και αυτο θα ειναι καλητερο απο την προδοσια.Ακουσα καποιοι να μηλουν εξω απο την πορτα αυτη την φωνη ηταν της μητερας μου....και του πατερα μου.....?Δεν ημουν σιγουρη για αυτο Εστησα αυτη να ακκουσω αλλα ειχε τοση υσιχια μεσα στο δωματιο που ξαφνηκα η πορτα ανοιξε δειλα και απο πισω ενφηνιστηκε ο Καρλαιλ και η Εσμι.....Καθε πονο καθε προδοσια ειχε ξεχαστη βλεποντας το προσωπο της μητερας μου. 

<<Μαμα...μπαμπα..>>αναφωνησα χαρουμενη.....Προσπαθησα να σηκωθω αλλα αυτη η ζαλαδα ηρθε ξανα....προσπαθησα να πιεσω τον ευατο μου να σηκωθει.. 

<<Μπελλα>>με επιασε απο την μεσι και πηγε προς τα πισω.... 

<<Μπαμπα>>τον αγκαλιασα σφιχτα αμεσως χωρις δισταγμο αρχισαν τα πρωτα δακρυα χαρας μετα απο καιρο....ειχα να κλαψω απο χαρα οταν ημουν στο αεροδρομιο και μου ειχαν δωσει το κολιε με την καρδια και μια λεξη να γραφει"Αγαπη". 

<<Μου λειψατε>>ειπε αφηνοντα τον και επεσα στην αγκαλια της Εσμις.....με φιλησε στο μετοπω και με χαιδεψε στα μαγουλα.... 

<<Ηρθαμε οταν μαθαμε τι ειχε συνβει>>αρα ο Μεσιεν θα τους ειχε ειδοπησει?η Αλις? 

<<Δεν θυμαμαι και πολλα>>κουνησα το κεφαλη μου προσπαθοντας να επαναφερω στην μνημη μου τι ειχε συνβει αν και θυμομουνα μερηκα το τελευταιο ηταν και το πιο εντονοι εκει που ειχα διωξει ολο τον θυμο μου επανω του.. 

<<Δεν πειραζη γλυκια μου>>ειπε η Εσμι με μια γλυκια φωνη. 

<<Μα πρεπει να->> 

<<Δεν χρειαζεται με το χρονο θα θυμασαι τι εκανες την τελευταια φορα μην πιεζεις το ευατο σου αγαπη μου>>με επιασε απο το χερι ο Καρλαιλ. 

<<Γιατι το επαθα αυτο?Τι συνεβει το τελευταιο που θυμαμαι ηταν οτι εκει που ειχα ξεσπασει ενιωσα μια ζαλη και μετα->> 

<<Μπελλα>>ακουσα το αυστηρο τονο του πατερα μου. 

<<Τι?>>τον ρωτησα. 

<<Δεν κανει να ταραζεσαι αγαπη μου υπεστεις μεγαλο σοκ απο την ψυχολογια σου που ειχες ισως απο τη πιεση το μαθηματων και το επαθες αυτο>> 

<<Δηλαδη λυποθημισα απο μεγαλη φορτηση σοκ?>>ακουσα το χαμηλο γελιο και τον δυο τους.<<Αυτο ειναι το κορητσακι μου>>με χαιδεψε στα μαλλια. 

<<Μπαμπα δεν ειμαι καμια γιατρος>>χαμογελασα.Με κουτουσαν στα ματια χαρουμενοι πρηφανοι για εμενα. 

<<Ποιος με εφερε εδω?>>ρωτησα ξαφνηκα.Κοιταξε μεσα στα ματια μου. 

<<Ο Ρομπερτ Μεσιεν σε εφερε>>ειχα χασει την αισθηση του χρονου...ποσες μερες κοιμομουνα? 

<<Μπαμπα ποσες μερες κοιμαμαι?>>ρωτησα ανυχηχα,ειχα χασει τιποτα ημουν βεβαιοι πως μετα απο αυτο ο Μεσιεν θα ειπε στην Αλις τι τον ειχα ρωτησει. 

<<Περιπου ενα 24ωρο γλυκια μου...μην φοβασαι δεν ειναι σοβαρο απλως περασες ενα σοκ>>αμεσως ηρεμισα ο Καρλαιλ παντα με καταλαβαινε απο την πρωτη στιγμη....Τον ειχα λιγο πιο αδθναμια απο την Εσμι....και την Αλις..... 

<<Ενταξει αφου το λες η Αλις που ειναι?>>ρωτησα....Συνεχεια ρωτουσα...φυσικο ηταν να ρωταω ειχα κοιμηθει ενα ολοκληρο 24ωρο...Ενιωθα σαν πεθαμενη... 

<<Εφυγε για λιγο για να παει σπιτι ηταν συνεχεια διπλα σου απο τιν στιγμη που σε εφερε ο Μεσειν στο νοσοκομειο....Η καρδια μου πονεσε.... <<Αληθεια??>>ενιωσα τα ματια μου υγρα. 

Κουνησε καταφατικα το κεφαλη της.....Χαρηκα τοσο πολυ.....Η πορτα ανοιξε και ενφανηστικε η Αλις ακριβως τι στιγμη που την σκεφτομουνα....... 

<<Μπελλα>>ετρεξε σχεδον και με αγκαλιασε......τα χερια της με εσφιγκαν.... 

<<Αλις δε-ν...μπο-ρω..να...>> 

<<Συγνωμη>>με αφησε και με επιασε απο τα χερια..Μου χαμογελουσεμε αυτο το χαμογελο που τοσο λατρευα... 

<<Ξυπνησες επιτελους>>αναφωνησε απο χαρα. 

Οι γονεις μας κοιτουσανε που χαμογελουσαμε η μια στην αλλη.Το βλεμμα της Αλις φαινοταν γαληνιο χωρις κανενα κενο ειχε τοση χαρα οπως και εγω.Ειχαμε ξεχασει τον καβγα μας και επισης ειχα ξεχασε τον πονο.Ειχα την οικογενεια μου ολοκληρη ξανα υστερα απο καιρο. 

Τα χαμογελο ηταν ζωγραφηστα στα προσωπο ολον μας.<<Λοιπον μικρη μολις βγεις απο το νοσοκομειο θα βγουμε για φαγητο>> 

Μετα απο τοσο πονο η χαρα πηρε την θεση του στην καρδια μου.Ημουν ξαλαφρωμενη ανακουφησμενη απο τα βαρυ..αν και αυτο θα διαρκουσε για λιγο. 

Θα με βοηθουσε να παρω πισω ολη την δυναμη που ειχα χασει και κυριοτερα το θαρρος να αντημετοπισω το μυστιριο που ειχε τυλιχτη γυρω απο την ζωη μου.Σαν κουβαρι. 

<<Και μετα θα παμε για ποτο εγω και η Μπελλα>>ειχα ξεχαστη τελειως δεν παρακολουθουσα την ομιλια της Αλις και τον γονιον. 

<<Ετσι Μπελλα θα παμε για ποτο ε??>>δεν ηθελαν να χαλασω καμια χαρα απο την Αλις. 

<<Φυσηκα αφου βγω πρωτα απο εδω χαζουλα>>και την αγκαλιασα με αγαπη