Πρόλογοι

Fall Baby Fall.

Έλενα Πίρς η κοπέλα που στην ζωή της θέλει μόνο αυτό που ζητάει πάντα.Λέφτα.Άναμέσα στον Έντουαρντ Κάλλεν και στην Έλενα ξεκινάει μια θανάσιμη μάχη σε έκεινο το βρώμικο παιχνίδη όλα μπορούν να συνβούν απο το πρώτο φιλί εως και στην τελευταία ανάσα.Οι αποκαλύψεις τα μυστηκά θα ξεθαφτούν γύρω απο το παράνομο ζευγάρη.Ο Έντουαρντ λαχταράει να έχει πάντα την Έλενα δική του,τα αισθήματα του αλλάζουν απο εκείνο το βράδυ που γεύεται το κορμί της,εκείνη θέλει μόνο λέφτα.

Όλα παίζονται γύρω απο το Έντουαρντ Κάλλεν η Έλενα είναι μια θανάσιμη κοπέλα που λαχταράει να έχει τον Έντουαρντ ο στόχος της έχει και τις απαιτήσεις του δεν διστάζει να παραδοθεί σε εκέινον ολοκληρωτηκά.

Μέσα σε ένα στόχο πάντα κρύβεται και μια άλλη πλευρά του παιχνιδιού.

 Love is Forever Part 1

Η Μπέλλα Σουάν κάνει μια καινουργιά αρχή στο Λονδίνο όπου περνάει στο πανεπηστίμιο του Μπέρμηχαμ.Εκέι θα συναντήσει τον Ρόμπερτ Μεσιέν όπου θα ξεκηνίσει μια διαμάχη ανάμεσα τους.Ο Ρόμπερτ θα νιώσει αμεσώς οτι η Μπέλλα θα είναι μια τελείος διαφορετική κόπελα απο τις άλλες όπου έχει πάει.Θα προσπαθήσει να την κατακτήσει με διάφορους τρόπους. 

Στην πόρεια όλα αλλάζουν η Μπέλλα ερωτέυται τον Ρόμπερτ αλλά θα προσπαθήσει να το θάψει βαθιά στην καρδιά της αλλά τα αισθήματα θα μεγαλώνουν κάθε φορά που ο Ρόμπερτ θα κάνει και ένα βήμα κοντά της. 

Το παρελθόν ομώς δεν αφήνει τον Ρόμπερτ να προχωρήσει μπροστά.Τα μυστηκά ξεθάβονται σιγά σιγά γυρώ απο την Μπέλλα και τον Ρόμπερτ.Άραγε ποια θα είναι η απόφαση του Ρόμπερτ για την Μπέλλα? 

Η Μπέλλα θα καταφέρει να συνχωρέσει την αδερφή της? 

Όλα ανατρέπονται ανάμεσα στην αγάπη και στον πόνο. 

Μπελλα Σουαν.

Ειναι δυνατον να αγαπας και να μισεις ταυτοχρονος?Οτι ο ανθρωπος που εχεις κοντα σου που σου δινει δυναμη που σε προστατευη ειναι δινατον ολα αυτα να γινουν ενα ψεμα?Να σε πληγωσει ηδη απο την αρχη ως το τελος?Αυτο ειναι δυνατον γιατι οτι αγαπας μπορει να χαθει μεσα σε ενα ψεμα που ιδιος το εχει πει.Το εχει κρυψει?Να σε πληγωσει χωρις να το θελει αλλα και μετα να τον μισεις.Ειναι δυνατον ολα αυτα να γινουν μεσα σε μια καινουργια ζωη μου εχεις ξεκηνισει με τοσο κοπο και απο εκει που δεν το περημενεις ενα ψεμα ενας πονος απο το παρελθον να ερθουν και να σου τα γκρεμησουν ολα.

Τα ονειρα τις ελπιδες.Ναι ειναι δυνατον αλλα πρεπει να εισαι εκει για να αντιμετωπισεις τα λαθοι που εκανα καποτε οι ανθρωποι που αγαπουσες πρεπει εσυ να διορθωσεις.

Ολα αλλαζουν σε μια στιγμη που οταν κανεις το πρωτο βημα σε μια καινουργιααρχη ολα ανατρεπονται και ο χρονος παει αντιστροφα.

Ρομπερτ Μεσιεν.

Καθε ανθρωπος εχει και ενα παρελθον το δικο μου ηταν μια απογοητευση ολα ειχαν χαθει απο την ζωη μου η κοπελα που τοσο αγαπουσα ειχε χαθει τα ειχε παρει ολα μαζι της μαζι και την καρδια μου.Ολα μεσα μου ειχαν παγωσει δεν ηξερα πια τι θα πει αγαπη,πονος,ευτιχια.Μεχρι να αλλαξει κατι μεσα μου που δεν το ειχα ξανα βιωσει ποτε στην ζωη μου μετα απο την αγαπη που εχασα.Την κοιτουσα που κοιμοτανε ειχε κατι στο προσωπο της που δεν ηξερα τι ηταν αυτο που με τραβουσε σε εκεινη.

Την πλησιασα και την κοιταξα.Τα χειλη μου ακουμπησα απαλα σαν ενα πουπουλο επανω στο μετωπο της της εδωσα ενα φιλι υστερα σηκωθηκα και πηγα προς την πορτα την κοιταξα για τελευταια φορα.

<<Μακαρι να ηξερες ποσο σε αγαπω>>της ψυθηρισα.Εκλεισα την πορτα πισω μου και εφυγα μακρια απο τα αισθηματα μου.

Love is Forever Part2-Lost Promise

 

Η Μπελλα Σουαν μετα απο την συνγκρουση με τον Ρομπερτ Μεσιεν οπου ειχαν στην πρωτη γνωρημια τους ολα ειχαν αλλαξει γυρω της παραδοθηκε στον Ρομπερτ αλλα ο πονος που ενιωθε μεσα την ειχε ακομα τα σημαδια του.Αποφασηζη σε μια κρισημη στιγμης της ζωης του Ρομπερτ και την δικη της να φυγει μακρια του.Με την αποφαση αυτη ολα τα αισθηματα της αναποδιγυρηζουν και καταληγουν σε ενα απεραντο μισος.

Η ζωη ομως ξανα εφερε την Μπελλα πισω στον Λονδινο οπου ειχε να ερθει ενα χρονο.Ολα ομως εχουν αλλαξει ο Ρομπερτ μετα την φυγη της Μπελλα εχει εξαφανηστει απο καθε προσωπο που τον αγαπα.Η Μπελλα πιστευει οτι η κανουργια ζωη οπου θα εχει απο εδω και περα θα ειναι γεματη ευτιχια αλλα δεν ξερει κατι οτι ο Ρομπερτ ποτε δεν την εχει αφησει απο τα ματια του απο την στιγμη εκεινη που ηρθε η Μπελλα στο Λονδινο.

Καθε βημα της φτανει ολο και πιο κοντα του καθως η Μπελλα πιστευει οτι κατι εχει συνβει στον Ρομπερτ.Αραγε ολα αυτα που ειχαν βιωσει πριν απο ενα χρονο θα ξανα επαναληφθουν;

 

Μπέλλα Σουάν.

Η ζωή είναι σαν ένα παιχνίδη όταν παίζεις χάνεις.Εγώ έιχα χάσει απο τα λάθη μου απο τις πράξεις μου.Δεν είναι απλά ένα κενό μέσα μου αυτό που αισθανόμουνα ήταν η απουσία του όλο αυτόν τον καιρό.Άραγε κάποτε θα μπορόυσα να διορθώνα τα λάθη του παρελθόντος μου;

Μάλλον όχι.Αποφάσησα για την ζωή μου θα τα έσβηνα όλα κάθε σκέψη που μου οδηγούσε σε αυτόν.Μια καινούργια θα αρχήζα.Κοιτώντας το ήλιο που έγερνε νωχελικά μπροστά μου μια νέα αρχή αρχήζε για εμένα.Έγραψα την τελευταία λέξη στο ημερολόγιο μου.Έκλεισα τον βιβλίο που τόσο καίρο έγραφα.

Πήρα μια βαθία εισπνοή και κοίταξα το τελευταίο ηλιοβασίλεμα που η καρδία μου χτύπουσε για μια ακόμα φόρα για εκείνον.

Dark Heart.

Άνοιξα απότομα τα μάτια μου και κοίταξα το κατάλευκο πρόσωπο του.Δεν μπορούσε να συνβέι αυτό που ένιωθα τωρα δεν ήμουν πια εγώ.Η καρδία μου δεν χτυπούσε πλέον μέσα στο στο στηθός μου.Προσπάθησα να αφήσω τα δάκρυα να κυλήσουν στα μάγουλα μου αλλά αυτό ήταν αδύνατον.Κοίταξα ξανά τον άντρα με τα κατακόκκηνα μάτια που φανέροναν απόλυτο πόνο. 

<<Όχι δεν είναι αλήθεια δεν μπόρει να συνέβει αύτο>>ψιθήρισα μέσα απο τα χέιλη μου.Τότε συνειδητοποίησα πως δεν θα ξανά γυρνούσα πλέον στην καινούργια ζωή οπου έιχα μαζί του.

Όλα πλέον είχαν γίνει στάχτη απο μια απόφαση που δεν είχα ορίσει εγώ στην ζωή μου αλλα ο άντρας με τα κόκκινα μάτια.Αυτός που είχε πάρει την ζωή μου μέσα απο τα χέρια μου.

8ο Κεφάλαιο

8ο Κεφαλαιο

'Βυθησμενος Ποθος'

1917

Μπελλα

Περασα την βουρτσα μεσα απο τα μαλλια κοιταζοντας το ειδωλο μου μεσα απο το καθρεφτη δακρυα διετρεχαν απο τα ματια μου που κατεληγαν στην βαση στου λαιμου μου.Περασα αλλη μια φορα την βουρτσα απο τα μαλλια μου και επειτα την αφησα επανω στο τραπεζη.Γυρισα το σωμα μου προς το αδειο δωματιο εχοντας παντα στο μυαλο μου την προδοσια του η αναμνηση ειχε διαλυσει αυτο που ειχα μεσα μου για εκεινον.Η ανασα μου εγινε κοφτη σε αυτη την σκεψη.Σηκωθηκα απο την θεση μου και βηματησα προς το κρεβατη επιασα το κοκκινο σεντονη και το πεταξα απο την αλλη μερια.

Ξαπλωσα επανω στο κρεβατη και μεζεψα τα ποδια μου κοντα τυληξα τα χερια μου γυρω τους σχηματιζοντας σαν μια μπαλα.Το ενιωθα ηταν ενα σχησιμο μεσα στην καρδια μου που δεν ελεγε να φυγει εκλεισα τα ματια μου και η αναμνηση και εκανε την ενφανηση της μεσα στο σκοτεινο δασος ετρεχα λαχανιασμενη ψαχνοντας τον πριγκιπα μου.

Θυμωμουνα το δηψασμενα χειλη του να σχηζουν την σαρκα μου που μονο αυτος μου εδινε ζωη και την αφαιρουσε.

Ανοιξα τα ματια μου αποτομα προσπαθοντας να διωξω την αναμνηση απο μυαλο μου.Σηκωθηκα αμεσως απο το κρεβατη και βηματησα προς την πορτα εβαλα το τρεμαμενο μου χερι γυρω απο το πομολο και την ανοιξα σιγα σιγα ο κρυος αερας εισεβαλε στο κορμι μου ενιωθα την καρδια μου να καλπαζει απο πονο.Βγηκα εξω στο παγωμενο κρυο του διαδρομου πηρα το μακρυ νυχτηκο στα χερια μου και αρχηζα να βηματηζω προς μια αγνωστη κατευνθηση.

Η αναπνοη μου εβγαινε μεσα απο το στηθος μου βλεποντας το κρυο που εκανε στο διαδρομο.Η ησυχια ειπηκρατουσε γυρω μου κανοντας την καρδια μου να σπαζει πιο πολυ απο τι ειναι τωρα.Μπροστα ενφανηστικε η σκαλα επιασα τα πετρινα καγκελα και στιρηχτκα επανω τους αρχηζα να κατεβενω με αργα βηματα.Στο τελευταιο σκαλι γυρησα να κοιταξω πισω μου αλλα δεν ηταν κανεις.Πηγα προς την πορτα πηρα μια βαθια ανασα εχοντας την ελπιδα να ειναι ανοιχτη.

Κατεβασα το χερουλι και τοτε ακουσα το ακουσμα του ανοιγματος της πορτας.Την ανοιξα τελειος και βγηκα με γρηγορα βηματα εξω αφησα το μακρυ νυχτηκο μου να πεσει απο τα χερια μου ο κρυος αερας ανεμηζε γυρω μου κανοντας τα μαλλια μου να πεφτους στο προσωπο μου.

Πηρα μια ρουφηξια καθαρου κρυου αερα να καθαρηζει το θολομενο μου μυαλο απο της αναμνησεις την προηγουμενης ζωης μου.Σηκωσα το βλεμμα μου και το φεγγαρη φωτηζε την μαυρη καρδια μου το ασημενιο φως επεφτε επανω στην επιδερμηδα μου κανοντας με ενα με αυτο.Αφησα ενα δακρυ να κυλησει απο την ακρη του ματιου μου.

<<Εσυ εισαι ελεθευρο να πας σε οποιο σημειο του σκοτεινου ουρανου θες>>ψυθηρισα βγαζοντας την κομμενη μου ανασα μου.Χαμηλωσα το βλεμμα μου και ειδα την μορφη του να απεχει μερηκα μετρα απο εμενα.

Το κορμι μου ηθελα το αγγιγμα του το καλεσμα του με καλουσε κοντα του.Τα κοκκινα ματια του φλεγοντουσαν απο αγαπη και ποθο βλεποντας με.Αφησα την καρδια μου να κανει αυτο που θελει η ιδια.Κατεβηκα τα σκαλια και τοτε δεν αντεξα ετρεξα κοντα του νιωθοντας ολο μου την καρδια να γεμηζει απο αγαπη.Επεσα επανω του και τον εσφηξα κοντα μου τυληξε τα παγωμενα χερια του γυρω απο την μεσι μου κολλησε το κορμι του επανω μου.Τα χειλη του εψαξαν τα δικα μου και τοτε σε μια στιγμη η γλωσσα του βρηκε την δικια μου κρυα παγωμενη κατακτουσε την δικια μου ζεστη.

Τα χειλη του κινουντα αργα και βασανιστηκα επανω στα δικα μου.Ακουγα την βαρια ανασα του προσπαθοντας να συνγκρατηθει απο το αιμα που κυλουσε μεσα μου.Δεν θα τον αφηνα ηθελα να τοσο πολυ να τον νιωσν αποφυλακησα τα καυτα χειλη μου απο τα δικα του και τα χαμηλωσα προς το λαιμου του αφησα την γλωσσα μου να διατρεξει επανω στο σημαδη του δαγκωματος του βρικολακα που μας ειχε χωρησει.Ακουσα να ξεφυσαει απο τα χειλη του.Τα δαχτυλα του βυθηστηκαν μεσα στα μαλλια μου.

Με εσπρωξε απο κοντα του επιασε με τα χερια του το προσωπο μου και χαμηλωσε τα χειλη του προς τα δικα μου τα χαιδεψα απαλα επανω στα δικα μου μισα ανοιξα τα χειλη μου νιωθοντας κατι περιεργο να μου συνεβει κατι ζεστο αρχηζε να διετρεχει αναμεσα απο τα ποδια μου.

<<Μπελλα θελεις να σε κανω δικη μου;>>με ρωτησεβυθηζοντας το βλεμμα του μεσα στο δικο μου.Κουνησα καταφατηκα το κεφαλη μου και τυλιξα τα χερια μου γυρω απο το λαιμο του.Κολλησα το κορμι μου επανω στο δικο μου.Με αγκαλιασε σφιχτα και ενιωσα ενα αερακη να μας διαπερνα.Ετρεχε μεσα σε ενα αγνωστο μερος που δεν ηξερα ο βιαιος αερας χτυπουσε βιαια επανω στο κορμι μου τα χερια του ειχαν φυλακηστει στο σωμα μου.

Σταματησε σε ενα φωτεινο σημειο που το φεγγαρη αγκαλιαζε και τους δυος μας με το φως του.Με αφησε να στηριχτω στα ποδια μου γυρησα να κοιταξω το μερος που εφερε η λιμνη γιαληζε κατω απο το ασημενιο φως του φεγγαριου.Ενιωσα τα κρυα χερια του να αγκαλιαζουν το κορμι μου.Κατεβασα το ενα μανικη του νυχτικου μου αποκαλυβοντας ενα σημειο του σωματος μου.Γυρισα να τον κοιταξω και τα χειλη του χαμηλωναν προς το γυμνο μου ομο.Αφησε ενα φιλι επανω στην επιδερμηδα μου.Η φωτια εκαιγε σιγα σιγα αρχηζε να κυλαει στο κορμι μου.

Εσπρωξε τα μαλλια μου προς τα πισω και χαμηλωσε παγωμενα χειλη του το ηλεκτρησμα που ενιωσα εκανε το κορμι μου να το διαπερασε ενα ριγος ακουσα το χαμηλος γελιο του.Εκλεισα τα ματια μου και αφησα το κεφαλη μου να πεσει προς τα πισω.Ενιωσα τα χερια του να εξερευουν το κορμι μου επειτα απο χρονια ο ποθος μου εχει μεινη ανεγκηχτος μονο αυτος ειχε το δικαιωμα να αγγιζει το κορμι μου.

Κατεβασα σιγα σιγα το νυχτηκο μου αφηνοντας το κυλησει προς τα κατω.Τα δαχτυλα του ηρθα μπροστα απο το στηθος μου και εγκλωβηζε το ενα.Ενιωσα το αγγιγμα στο κορμι του.Αρχηζε και τσιμπαγε την θηλη μου κανοντας μου να βογγηξω απο ποθο.Εφερε τα χειλη του στο αυτι μου η κρυα  μεθηστικη του ανασα χαιδεψε το λοβο του αυτιου μου.

<<Αφεσου Ιζαμπελλα στο παθος σου μονο εγω σε κανω να νιωσεις την φλογα που διατρεχει το κορμι σου>>στο ακουσμα των λεξεων του με γυρησε αποτομα και το στηθος μου ακουμπησε το δικο του.Επιασε το πηγουνι του και το εφερε κοντα στα χειλη του αρχηζε να χαρηζει φιλια αργα και βασανηστικα στο λαιμο μου και επειτα στο στηθος μου.Το αλλο του χερι χαμηλωσε στην φωτια και ενιωσα το χαδι του.

Το βογγητο ξεφυγε απο τα χειλη μου ο κοσμος γυρω μου αρχηζε να γινεται θολος μονο ο ποθος μου και αυτος ηταν το κεντρο του κοσμου της καρδιας μου.

Τα δαχτυλα μου βρηκαν τα τα κομπια του πουκαμισου του και αρχιζα να του τα ξεκουμπωνω τα χερια του επιασαν του καρπους μου σταματωντας με.Τον ειδα που εβγαλε αυτος το πουκαμισο του και επειτα τα υπολοιτα ρουχα του.Τα σημαδια επανω στο λειος στηθος του ηταν φανερα μαρτυροντας την νυχτα εκεινη.

Χαιδεψα τα σημαδια του με το ενα δαχτυλο μου διετραξα το σημαδη του που εφτανε στην παγωμενη καρδια του που ειχε να χτυπησει καιρο.Ακουμπησα την παλαμη μου επανω στο σημειο της καρδιας του.

<<Ακοαμ μπορω να νιωσω οτι χτυπαει>>του ψυθηρισα κοιτοντας το στα ματια.Το χερι του επιασε το προσωπο μου και ακουμπησε το μετοπω του επανω στο δικο μου.

<<Ειναι νεκρη Ιζαμπελλα δεν προκεται να ξαναχτυπησει ποτε μο->>εβαλα το δειχτη του δαχτυλου επανω στα παγωμενα χειλη του διετρεξα με τη ματια μου το προσωπο του τα κοκκινα ματια του ειχε χασει το χρωματος τους και ειχαν παρει ενα μαυρο χρωμα.Δηψουσε.

<<Η καρδια σου χτυπαει πριγκιπα μου>>του ειπα με χαμηλωφωνη φωνη και τα χειλη μου αγγιξαν τα δικα του.Ακουσα το γρυλισμα του να φουντωνει μεσα στο στηθος του.Με πηρα στην αγκαλια του και χωρις να αφησει τα χειλη του με ακουμπησε στο χορταρη.

Ανεβηκε απο πανω μου τα δαχτυλα του επιασαν βιαια τους γλουτους μου νιωθοντας το σφηξιμο του το πονο για να μην χασει τον ελεγχο του.

Ανοιξα τα ποδια μου και τα τυληξα γυρω απο την μεσι του τον εφερα κοντα μου νιωθοντας τον φυλλο του στην εισοδο μου.Βυθηστηκε αργα μεσα μου απελεθευρωσε τα χειλη του απο τα δικα μου και αφησε το γρυλισμα να βγει απο τα χειλη του.Τυληξα τα χερια μου γυρω απο την μεσι του και αφησα ενα φιλη επανω στο σε ενα απο τα σημαδια του.

Βυθηστηκε μεσα μου ακομα πιο πολυ και τοτε ο οξυς πονος εσχησε το ποθο μου ενιωθα να κινηται αργα μεσα μου μεσα και εξω.Ο πονος δεν εφευγε γινουτανε πιο δυνατος εβγαλα το βογγητο μου μεσα απο τα σφιγμενα μου χειλη και το δακρυ κυλησε απο τα ματια μου.Χαμηλωσε το κεφαλη του και με κοιταξε μεσα στα ματια οση ωρα κινουτας μεσα μου.

<<Ιζαμπελλα,σε αγαπω δεν ξερεις ποσα χρονια περημενα για να νιωσω αυτο που νιωθω μεσα μου ειμαι τωρα πια ολοκληρωμενος>>με κοπο ελεγε της λεξεις του χαμηλωσε ταχ ειλη του στο λαιμο μου και αρχηζε να δινει φιλια.Η φωτια μεσα μου εκαιγε ο πονος σιγα σιγα εφευγε και την θεση του επερνε κατι περιεργο.Η τριβη ενιωθα τριβη μεσα μου αυτο ηταν.Εσφηξα τα τυληγμενα ποδια μου ακομα πιο πολυ και αρχησα κηνουμαι και εγω μαζι του.

Το χερι του τυληχτηκε γυρω απο την μεσι μου με σηκωσε και με εφερε κοντα του αρχηζε να κινεται πιο βαθια μεσα μου ενιωθα την ανασα του να χανεται μεσα στο σωμα του τα βογγητα μας χανοντουσαν μεσα στην σιγη του δασους η φωτια αρχηζε να χανει τον ελεγχο της μεσα μου ενιωθα το σωμα μου να τρεμει μεσα απο το σφιχτο του κρατημα τοτε ενιωσα οτι η φωτια ξεσπουσε μεσα μου ο ιδρωτας κυλουσε στο κορμι μου το κεφαλη μου ακουμπησε στο στερνο του.Ακουγα την ανασα μου να βγαινει με κοπο.Η φωτια ειχε χαθει ενιωθα κατι υργο να κυλαει στα ποδια μου.Ηξερα τι μπορει να ητανε.

Ο Εντουαρντ με εσπρωξε προς τα πισω βγηκε απο μεσα μου.Επεσα στο χορταρι απαλα νιωθοντας το διπλα μου.Κοιταξα για μια στιγμη το αιμα αναμεσα στα ποδια μου ο πονος αρχηζε ξανα.Γιρυσα προς την αλλη μερια και ειδα την το βλεμμα του να διαπερνα το κορμι μου.Τα δαχτυλα του κινουνταν σε ολο μου το κορμι.

<<Κοιμησου ο πονος θα υποχωρησει αγαπη μου>>μου ψυθηρισε κοντα στα χειλη μου.Η ζεστασια αρχηζε να σβηνει απο το κρυο γυρω μουΦωλιασα μεσα στην κρυα του αγκαλια του νιωθοντας ασφαλεια και αγαπη.

<<Γιατι ηθελες να με κανεις δικη σου σε αυτο το μερος;>>των ρωτησα αδυναμα νιωθοντας το βλεφαρα μου βαρια.

<<Εδω ηταν η πρωτη σου φορα Ιζαμπελλα στην προηγουμεη ζωη σου δεν ηθελα να σε κανω δικη πουθενα αλλου εκτος απο αυτο το μερος.Εσυ που εμαθες τη ειναι ερωτας και αγαπη>>μου ψυθηρισε ακουγα τα λογια του απομακρυσμενα.Τα βλεφαρα μου βαρυναν και χαθηκα μεσα στην καινουργια αναμνηση εκεινης νυχτας που με ειχε κανει δικια του.

Το μονο που μπορεσα να ακουσω προτου με παρει το σκοταδη ηταν  η λεξη. 

"Δικη μου".